Güneş Işığı
Bu tür, o meşhur dolgun yaprak formunu ve üzerindeki kırmızı çizgileri belirginleştirmek için bol miktarda parlak ışığa ihtiyaç duyar. Işığı ne kadar güçlü alırsa, rozetleri o kadar sıkı (kompakt) kalır ve renkleri o kadar canlı olur. İç mekanda bakılacaksa, gün boyu güneşle yıkanan güney veya batı penceresi önü en ideal noktadır. Ancak Aeoniumların genel karakteri gereği, çok kavurucu yaz öğlesinde hafif bir hava sirkülasyonu ile korunmalıdır. Işığın yetersiz kaldığı loş ortamlarda bu tür, o karakteristik "gül" formunu kaybederek yaprak aralarını açar ve dalları ışığa ulaşmak için zayıflayarak cılız bir şekilde uzar (etiyolasyon).
Soğuk - Sıcak Dengesi
Diğer birçok sukulentin aksine, Aeoniumlar kışın büyüyen, yazın ise dinlenen türlerdir. Gelişim döneminde (sonbahar-ilkbahar arası) 15-22°C arasındaki serin ve havadar ortamlardan büyük keyif alırlar. Yazın aşırı sıcaklarda bitki kendini korumaya alarak rozetlerini kapatabilir; bu dönemde onu serin ve gölge bir yere almak hayatidir. Soğuğa karşı orta derecede hassastır; sıcaklığın 5-10°C’nin altına düşmesi gelişimini durdurur. Don olayları, içindeki yüksek su miktarı nedeniyle o narin rozet dokularını saniyeler içinde dondurabilir. Bu sebeple kışın mutlaka don riskinden uzak, aydınlık ve serin-ılık bir iç mekanda kışlatılmalıdır.
Sulama ve Toprak
Daha kuru toprak ve seyrek sulamadan hoşlanır. Aşırı sulamadan kaçınmakla birlikte drenajlı bir toprak türü tercih edin. Mevsimler arası geçişleri göz ardı etmeyin. Toprak nemine dikkat edin ve parmağınız yada ince bir çubuk yardımıyla kontrol edin. Aşırı sulama, yaprak çürümesi ve lekelenmeye sebep olur. Kum , perlit ve torf karışımları ya da kaktüs-sukulent için hazırlanan toprak tercih edin. Kullanılan saksının altında fazla suyun atılması içinde delikleri olmalıdır. Çünkü saksının içinde biriken su, kökleri çürütebilir ve hava akışını bozar.
