Güneş Işığı
Bu tür, gövdesindeki o büyüleyici gri puslu dokuyu (farina) ve güçlü diken yapısını oluşturabilmek için tam güneş tutkunudur. Günde en az 6-8 saat doğrudan güneş ışığı, gövdesinin sağlıklı kalınlaşması için kritiktir. İç mekanda bakılacaksa, evin en bol ışık alan güney penceresi tek seçenektir. Işığın yetersiz olduğu ortamlarda bu tür, o karakteristik gümüşi rengini kaybeder, gövdesi incelir ve ışığa ulaşmak için bükülerek estetik formunu yitirir. Yaz aylarında açık havada, doğrudan güneş altında ve rüzgar alan bir noktada bulunması, bu türün gelişimini en üst seviyeye taşır.
Soğuk - Sıcak Dengesi
Gerçek bir çöl yerlisi olan bu tür, gelişim döneminde 25-35°C ve üzerindeki yüksek sıcaklıklarda adeta canlanır. Sıcak ve kuru hava, bu türün en sevdiği iklimdir. Soğuğa karşı belirli bir toleransı olsa da, kışın sıcaklığın 10°C’nin altına düşmediği, nemsiz bir ortamda korunması en güvenli yoldur. Toprağı tamamen kuru kalmak şartıyla kısa süreliğine 0°C'ye kadar olan soğuklara direnebilir; ancak don olayları etli gövdesinde kalıcı ve çirkin lekelere yol açabilir. Kış uykusu boyunca sulama tamamen kesilmeli; bu tür, baharın ilk sıcaklarına kadar kupkuru bir toprakta dinlendirilmelidir.
Sulama ve Toprak
Daha kuru toprak ve seyrek sulamadan hoşlanır. Aşırı sulamadan kaçınmakla birlikte drenajlı bir toprak türü tercih edin. Mevsimler arası geçişleri göz ardı etmeyin. Toprak nemine dikkat edin ve parmağınız yada ince bir çubuk yardımıyla kontrol edin. Aşırı sulama, yaprak çürümesi ve lekelenmeye sebep olur. Kum , perlit ve torf karışımları ya da kaktüs-sukulent için hazırlanan toprak tercih edin. Kullanılan saksının altında fazla suyun atılması içinde delikleri olmalıdır. Çünkü saksının içinde biriken su, kökleri çürütebilir ve hava akışını bozar.